"بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی"

اگر اونقدر سرت شلوغه به "خور و خواب و خشم و شهوت" كه خبر نداری از دنیا، منطقه، فامیل، همشهری، همسایه، دوست و... پس حتما تو آدم نیستی!

یعنی ظاهرت ممكنه باشه اما روحت نه!

تو كه به خاطر بدهی اقساط خرید هزار كوفت و زهر مار تو زندگیت و جمع و جور كردن قر و فر اعضای خونوادت از صبح تا شب، هزار تا كثیف كاری می كنی و یا مثل بعضی های دیگه یه پست اداری رو تو یكی از این دستگاه های عریض و طویل دولتی اشغال كردی و حقوق كار نكردن می گیری، فریاد و فغانت هم بلنده كه وضع اقتصادیمون خرابه، گرفتاریم، شعار "چراغی كه به خانه رواست به مسجد حرام است" رو مثل طوطی تكرار می كنی و اصلا انگار نه انگار كه توی این دنیای لعنتی چقدر درد و رنج گریبان آدم ها رو گرفته كه توی بی معرفت اگر حتی نمیتونی مشكلی رو حل كنی حداقل نمك روی زخم نپاشی، تو كه اینطوری هستی، حتما آدم نیستی!

... درسته كه آدم شدن به معنی انسان كامل یه جورایی برای امثال من و تو محاله، اما میشه به جای راه جهنم رو صد تا پله یكی طی كردن، وجب به وجب راه بهشت رو پیمود.

آدم شو

آدم شم

آدم شیم!