هنوز در غم شهادت پسران و جراحت و دربند شدن علامه زكزاكی، زعیم شیعه در نیجریه، بودیم، و باز هم هنوز در غصه ی اسارت شیخ نمر، رهبر شیعیان عربستان، كه خبر از شهادت سمیر قنطار عزیز، مجاهد خستگی ناپذیر حزب الله، آمد.

خبر آمد خبری در راه است:

با همه لحن خوش آوایی ام
در به در کوچه تنهایی ام
ای دو سه تا کوچه زما دورتر
نغمه تو از همه پرشورتر
کاش این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی
کاش که همسایه ما می شدی
مایه آسایه ما می شدی
هر که به دیدار تو نائل شود
یک شبه حلال مسائل شود

...

یا صاحب الزمان عج الله، حسادتم به گل چینی خداوند در این وادی بی سر و سامان، گل كرده است.

حسودی نكنم چه كنم؟!

مانده ام سخت عجب كز چه سبب ساخت مرا؟!

واماندگی درمانی دارد؟